เคยครับ ... รู้สึกแย่เกินบรรยาย

ถ้าที่ทำงานมีโปรแกรมฝึกอบรมและพัฒนา ก็น่าจะลองไปเข้าคอร์สพวกนั้นให้ครบๆ

ไม่ก็ลองปรึกษาหัวหน้าดูว่า จะพัฒนาตัวเองอย่างไรได้บ้าง ถึงจะเหมาะกับตำแหน่งที่เราเป็นอยู่

ผมว่าการเรียนรู้จากเพื่อนร่วมงานหรือจากหัวหน้า ก็เป็นสิ่งจำเป็นนะครับ

เคยครับ
อย่างแรกต้องทำใจยอมรับสิ่งที่เป็นก่อนครับว่ามันเยี่ยงนี้เพราะเหตุอันใด จากตัวเรา หรือสิ่งรอบข้าง
ต่อมาต้องคิดว่าเรายังสามารถทำอะไรเพื่อพัฒนาได้หรือไม่
อย่างสุดท้าย ถ้าไม่ไหวจริงๆ ก็คงต้องหลับตาสูดหายใจลึกๆ แล้ว คิดสิ่งที่เราสำเร็จ สิ่งที่เราเคยทำได้ดี เพื่อเรียกแรงกำลังใจให้กลับคืนมาครับ

สู้ๆ

รู้สึกเช่นนั้นเป็นประจำ

รู้สึกแล้วก็รู้สึกแย่

ยิ่งรู้สึกว่ามันเป็นเรื่องจริงก็ยิ่งรู้สึกแย่

ยิ่งคนอื่นตอกย้ำให้รู้สึกก็ยิ่งแย่หนักเข้าไปอีก

มันแย่ตรงที่คนที่น่าจะเข้าใจเราที่สุด คนที่น่าจะเป็นกำลังใจให้เราที่สุด อย่างคนในครอบครัว

กลับเป็นคนที่ยิ่งตอกย้ำให้เรารู้สึกถึงความไม่ได้เรื่องของตัวเอง

พวกเขายิ่งตอกย้ำให้ฉันรู้สึกว่า ฉันมันไม่ได้เรื่องเอาซะเลย ทำอะไรก็ไม่ได้ซะอย่าง

แต่ถึงฉันจะทำอะไรไม่ได้ แต่ฉันก็ยังมีชีวิต ฉันยังอยู่ในโลกนี้ได้ และที่สำคัญ

ยังมีคนที่มาหลงรักคนที่ไม่ได้เรื่องอย่างฉันซะด้วย

เพราะงั้นถึงฉันจะทำอะไรไม่ได้ แต่ฉันก็จะพยายามต่อไป

(ถึงจะเป็นการพยายามที่ดูโง่ๆก็เถอะ)

คุณเองก็ต้องสู้ๆต่อไปนะคะ

ไม่เคยรู้สึกว่าไร้ความสามารถ
แต่รู้สึกว่า เราความสามารถไม่พอ

ไม่พอแล้วต้องทำไง ?

หาเพิ่มสิ

เป็นแบบนี้ตลอดฮะ

เพราะไม่อยากรู้สึกว่าตัวเองทำอะไรไม่ได้เลยอีกแล้ว : )

อย่าดูถูกตัวเอง จงคิดว่าตัวเองต้องทำได้ แล้วค่อยๆมานั่งคิดว่าจะทำยังไงให้มันได้ จากนั้นก็ลงมือทำ ขณะที่ทำก็ศึกษาไปด้วยว่าทำอย่างนี้ ผลออกมาอย่างนี้ แล้วต้องทำไงต่อ สุดท้ายมันก็จะพัฒนาไปเป็นสกิล นานๆเข้าก็จะซึมซาบจนเปล่งประกายได้

ท่องไว้...

จงเปร่งประกาย
จงเปร่งประกาย
จงเปร่งประกาย

จงเจิดจ้า
จงเจิดจรัส
จงเฉิดฉาย

ตอนนี้ไร้สมรรถภาพ เอ๊ย! ความสามารถอยู่เหรอ?
อะไรกัน ทำขนมโคตรน่ากิน นี่ยังไร้ฯอีกเหรอ
เราลวกมาม่าแล้วจืด นี่เรียกว่าไร้ความสามารถป่ะอ่ะ?
หรือว่าช่วงนี้ ทำขนมไหม้?
งั้นก็แสดงว่าไฟแรงอ่ะดิ...

ทำอย่างหนึ่งไม่ได้ ไม่ได้แปลว่า จะทำอย่างอื่นไม่ได้
คนเราล้วนเกิดมาต่างกัน

อย่าดูถูกตัวเอง เป็นกฎสำคัญที่ต้องท่องไว้ อย่าให้ความภาคภูมิใจในตัวเองหายไปล่ะ

ลองดูว่าสิ่งที่เราถูกมองว่าไร้ความสามารถ มันถูกโฉลกกับเรารึเปล่า? คนเรามีความสามารถในแต่ละด้านอยู่แล้ว.. ลองศึกษาดูว่าเราพลาดเพราะอะไร แล้วแก้ไขดู อย่าลืมถามตัวเองด้วยว่าสิ่งที่เราทำมัน "ใช่" รึเปล่าด้วยนะ

ท้อได้แต่อย่าถอย (ในบางเรื่อง)

หาอะไรอร่อยๆ กิน พยายามทำใจ แล้วนอนอ่านการ์ตูน หลับเอาแรง ตื่นมาจะได้สดชื่น

ถามพี่ครับ

ทำใจครับ ทำใจได้แล้วก็สู้ต่อ

{ { { { { { { จีจัง } } } } } } }

เดาเอาเองว่าคงเจอเรื่องอะไรมาสักอย่างจนรู้สึกท้อใจ
อดทนเอาไว้นะ สูดหายใจเข้าลึกๆ แล้วจะต้องผ่านมันไปได้แน่ๆ

ผมจะไปอาบน้ำ กินข้าวอิ่มๆ แล้วนอนหลับสักตื่นหนึ่ง

ทำแบบนี้ทีไรหายทุกทีเลยคับ

ทำยังไง อืมมมม' ')a
คิดว่าต้องดูว่าเป็นเรื่องแบบไหนมั้งครับ จริงจังกับมัน เครียดกันงานแค่ไหน?

มันเป็นเรื่องงานหรือเปล่า? ถ้าเป็นเรื่องงาน ก็มีแต่ต้องเข้าใจว่าเราทำได้แค่นี้ และพยายามทำให้ดีที่สุดเท่าที่เราจะทำได้

ไม่มีประโยชน์ที่จะไปซีเรียสครับ เพราะถึงเราเครียดไปก็ใช่ว่าจะทำให้ให้ปัญหามันแก้ไขได้ กลับกัน การพยายามทำให้ดีที่สุดเป็นทางเลือกเดียวที่ผมพอจะนึกออก

แต่ถ้าเป็นเรื่องไม่ซีเรียสมาก อย่างผมเงี้ย อยากวาดรูปเป็น วาดตัวการ์ตูนแบบจีจังก็เก่งเหมือนกัน ผมทำไม่ได้ แต่สิ่งที่ผมทำได้ก็มีแค่พยายามวาดในโอกาสที่วาดได้ และวาดในสิ่งที่ตัวเองอยากจะวาด